Pisanie nie polega jedynie na wyrażaniu myśli, to także głęboka zaduma nad wymową każdego słowa.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Devil Moon. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Devil Moon. Pokaż wszystkie posty
piątek, 31 maja 2013
poniedziałek, 13 maja 2013
Devil Moon 7
***Rozdział 7***
Do drzwi
państwa Matsumoto, zadzwonił Robert. Otworzył mu pan Sebastian.
-Dzień dobry
Robercie.- przywitał się- Wchodź, Kamil zaraz przyjdzie. Poszedł
z psami na spacer.
-Dzień dobry.-
Robert wszedł do salonu
-Chcesz coś do
picia? Kawy, herbaty, soku?
-Nie dziękuję.-
W tym momencie do salonu wbiegły psy i rzuciły się na Kusego- No,
spokój. No, już już. Jak się mają moje psiaki?
-Bardzo dobrze-
odpowiedział Kamil, który wszedł do pokoju- Siema. To co, idziemy?
-Ok. To do
widzenia panu.
-Do widzenia
Robercie.
***
Robert i Kamil
właśnie dotarli do klubu. Odnaleźli stolik, przy którym siedziała
paczka Roberta.
-Hej, chciałbym
wam przedstawić Kamila, który niedawno przyjechał z Japonii.
-Siema.-
odezwał się Szymon- To jest Grzesiek, tam dalej siedzą Kasia,
Monika, Darek, Radek, Mikołaj- brat Darka, Michał i Piotrek-
wskazał wszystkich po kolei- A ja jestem Szymon. Starszy brat
Roberta.
-Miło mi.-
Kamil uśmiechnął się szeroko- O co chodzi z tym karaoke?
-Co tydzień
„Devil Moon” organizuje konkurs- zaczęła Kasia- dziś jest to
karaoke. Potem jury wybiera trzech najlepszych i rozdaje nagrody. I
to takie z wyższych półek. Ostatnio wygrali laptopa.
-Aha, fajna
taka zabawa.
-Witamy na
konkursie karaoke!- wysoki, przystojny brunet wszedł na scenę-
Osoby, które chcą wziąć udział, proszone są o zapisy. Konkurs
zacznie się za pół godziny!
-To ja lecę
nas zapisać- Michał podniósł się z krzesła- kto bierze udział?
-Robert, Kaml,
Mikołaj, Kasia, Darek, Radek, ty i ja- wyliczył Szymon
-Dobra. Zaraz
wracam- odszedł do wyznaczonego miejsca
-No dobra.
Zastanawiam się, czy dziś wygram.- Kasia przeciągnęła się
-Nie, dziś
wygram ja- Szymon zamachnął się ręką
-Tak, tak-
zaśmiał się jego brat
-Moi drodzy!-
mężczyzna zwrócił na siebie uwagę- KONKURS CZAS ZACZĄĆ!-widownia
zaczęła klaskać- Jako pierwszy wystąpi Karol Dąbrowski.
Niski chłopak
podszedł do pulpitu,na którym przewijały się tytuły piosenek. W
pewnym momencie, maszyna zatrzymała się na piosence Jago Young „Zabiorę cię na bal”. Roberta nie powaliło jego wykonanie.
Znudzony wstał, podszedł do baru i stanął jak wryty. Na jednym z
krzeseł, siedziała niska dziewczyna. Miała rude włosy i zielone oczy. Jakby wyczuwając,
że ktoś się jej przygląda, nieznajoma odwróciła się w stronę
chłopaka. Ich spojrzenia spotkały się. Serce Roberta
przyśpieszyło, gdy dziewczyna zarumieniła się i spuściła wzrok.
-Robert, gdzie
jesteś?- zdziwiony chłopak obejrzał się i zobaczył biegnącego
Piotrka- Chodź, zaraz my.
-Już idę.-
ostatni raz spojrzał w stronę dziewczyny, ale już jej tam nie
było. Podszedł więc do stolika i usiadł na swoje miejsce.
-Teraz zaśpiewa
Mikołaj Romańczuk, a po nim Katarzyna Rak i Michał Czajkowski.-
zapowiedział prowadzący.
-To ja idę,
trzymajcie kciuki- Mikołaj wstał z krzesła i podszedł do pulpitu.
Wylosował Farba- Zagubiony Książę, a Robert żywo mu kibicował. Gdy
zaczął śpiewać, cała sala zamarła. Głos miał fenomenalny i
wkładał w niego całe serce. Gdy skończył, zszedł ze sceny w
akompaniamencie oklasków i westchnień.
-Teraz śpiewać
będą Katarzyna i Michał- prowadzący zamachnął się ręką
-Jak mu dam
Katarzynę to się przekręci.- wysyczała wściekła Kasia
-Chodź już.
Nie marudź.- Michał pociągnął dziewczynę za ramię, na scenę.
Wylosowali Mezo feat. Ewa Jach- Kryzys. Po nich śpiewali:
- Darek w piosence „Jestem królem dosco” Masters
- Radek w „Ona tańczy dla mnie” Weekendu
- Szymon w „Dzień dobry” Grubsona
- Kamil w „Ludzie mówią” Czarny Hifi
- Teresa Pietrzak w piosence „Gimmi more” Britney Spires
-Teraz zaśpiewa
Nikol Pietrzak- na scenę weszła dobrze znana Robertowi dziewczyna.
Serce znów mu stanęło. Nikol podeszła do komputera i wylosowała piosenkę Pitbull -Feel This Moment ft. Christina Aguilera- O, to jest piosenka do duetu. Czy któryś chłopak zaśpiewa z nią tą piosenkę?
-Tu jest ochotnik!!- Krzyknął Piotrek, ciągnąc do góry moja rękę
-Wspaniale, proszę wejdź na scenę.
Robert jak w transie podszedł do dziewczyny.
-Cześć, jestem Nikol, a ty?- zapytała dziewczyna
-Robert
-No młodzieży zaczynajcie- prowadzący podał im mikrofony i zszedł ze sceny. Po chwili rozbrzmiały pierwsze dźwięki piosenki.
******************************************************
Notka trochę dłuższa, ponieważ w najbliższym czasie nie będę mogła wstawić kolejnego rozdziału. :( Komputer mi się popsuł i nie wiadomo kiedy mi go naprawią. :/ Postaram się napisać jak najszybciej. Do zobaczyska!
sobota, 4 maja 2013
Devil Moon 6
***Rozdział 6***
Był 14 września, godzina 12:23. Robert właśnie wrócił z
zajęć i szykował sobie coś do jedzenia. Smarował kanapki masłem, gdy usłyszał
dzwonek telefonu.
-Robert! Odbierz ten telefon!- krzyknął Szymon z pokoju
-Idę, idę.- chłopak odłożył nóż i podszedł do urządzenia.
Spojrzał na wyświetlacz i już wiedział kto dzwoni.- Halo?
-Dzień dobry. Tu Krus, Fiskus i poborca podatkowy w jednej
osobie. Czy rozmawiam z panem Robertem Kusym?
-Tak, to ja.
-Mam dla pana wiadomość.
-Tak? A niby jaką?
-Żebyś ruszył dupe i przyszedł w końcu, a nie ciągle
odkładasz, czubie!
-Dobra, Kamil nie krzycz. Dziś wpadnę.
-No mam nadzieję. Masz być, jasne?
-Jak słońce. To ja się zbieram.
Po dwudziestu minutach był gotowy do wyjścia. Zabrał tylko
portfel, poinformował brata, że wychodzi i już był na dworze. Pobiegł prosto na
przystanek i ledwo co zdążył na autobus. Do domu Kamila dotarł równo o 13.
Zadzwonił do drzwi i poczekał. Po chwili usłyszał cichy odgłos kroków. Drzwi
otworzyła mu niska, szczupła kobieta.
-Dzień dobry.- Robert grzecznie się przywitał- Zastałem może
Kamila?
-Jest, zaraz go zawołam. Wejdź do salonu, bo zanim on
zejdzie to trochę minie -kobieta przesunęła się- Kamil! Masz gościa!- krzyknęła.
Robert wszedł do wiatrołapu, ściągnął kurtkę i buty.
-Jesteś przyjacielem Kamila?
-Tak. Nazywam się Robert Kusy.
-A no tak.- kobieta uśmiechnęła się miło- To ciebie Kamil i
Sebastian znaleźli nieprzytomnego.
-Tak to ja.- Robert także uśmiechnął się
-Ja jestem Emilia, mama Kamila.
-Miło mi.
Przeszli do salonu i po chwili z drugiego pokoju wyleciały
trzy psy i zaczęły szczekać. Przestraszony Kusy, aż podskoczył.
-Nie uciekaj, bo i tak cię dogonią i poliżą- z pokoju
wyszedł pan Matsumoto- Dzień dobry Robercie.
-Dzień dobry- odparł uspokojony chłopak. Dopiero teraz
przyjrzał się zwierzakom. Jeden pies- golden retriever i dwa husky.- Ah, nie boję
się. Bardzo lubię te zwierzęta. Ładne te psy.
-Prawda?- do rozmowy przyłączył się Kamil, który właśnie
zszedł z piętra- Golden retriever jest mój i wabi się Ulryk. Ten mniejszy husky
to Diana i należy do mamy, a ten starszy z heterochromią jest taty i wabi się
Valentino.
-Valentino?- zdziwił się Robert- Dlaczego Valentino?
-Bo był największym kochankiem świata.- odparł ze śmiechem
Kamil- A pies lubi się bzykać.
-Ha ha ha, no tak.- zaśmiał się Kusy
-Dobra chodź do pokoju.- Kamil zaprowadził Roberta do
pokoju, a psy pobiegły za nimi.
-Kamil mam pytanko.- powiedział Kusy, gdy siedzieli w pokoju
Japończyka- Razem z przyjaciółmi idę do
klubu „Devil Moon”, bo organizują jutro karaoke. Chcesz iść z nami?
-Jasne, będzie fajnie. A gdzie to jest?
- Przyjdę gdzieś koło 18 i razem pójdziemy co?
-Dobra.- zgodził się tamten- Chcesz pooglądać anime?
-Zawsze i wszędzie- Kusy podskoczył- A jakie?
-Hmm teraz jestem w trakcie oglądania kuroshitsuji
-To włączaj. Jeszcze chyba tego nie oglądałem.
poniedziałek, 29 kwietnia 2013
Devil Moon 5
***Rozdział 5***
Była sobota rano. Paczka Roberta spotkała się w kawiarni. Po
złożeniu zamówienia, przyjaciele zaczęli rozmawiać o swojej grupie.
- Mam nowinę. Moi
rodzice jadą do babci i wrócą późno do domu. Zostawiają mi Mikołaja pod opiekę,
ale on nie będzie przeszkadzał. To może wpadniecie na jakiś film czy coś?-
zaproponował Darek
-Jasne, a o której?-
zgodził się za wszystkich Grzesiek
-18-20? Pasuje?
-Jasne, a co do Mikołajka,
naszego małego Licho to…- zaczął Grzesiek
-Nie, nie będziesz się
z nim bił, kłócił, grał w pokera na pieniądze, w szachy i inne niebezpieczne
zabawy- wpadł mu w słowo Darek- No ja lecę i po drodze kupę jakieś picie wy
załatwcie resztę.
***
-Robert zadzwoń, bo to
cholerstwo ciężkie.- jęczał Piotrek
-No już, co się
pieklisz.
Zza drzwi dobiegł ich
cichy odgłos kroków, później dźwięk przekręcanego klucza i już przed nimi stał
niski chłopak w czerwonej koszulce i dresowych, luźnych spodniach.
-Cześć wchodźcie,
Darek właśnie szuka fajnych filmów.- Mikołaj wpuścił ich do środka
-Mikołajku ty mały
krasnalu, weź ode mnie te wszystkie
torby co?- powiedział Grzesiek
-Grzesiu, ty dziwna
lesbijko, nie wiesz, ze nie wolno wykorzystywać nieletnich do pracy?- odgryzł
się Mikołaj za krasnala.
-Spokój dzieci.-
spokojnie powiedział Michał- Mikołajku, aniołeczku nie drażnij Grześka, bo się
nigdy nie zamknie.
-Dobrze, już nie będę-
wesoło powiedział chłopak
Gdy przyjaciele
rozgościli się w kuchni, zaczęli rozpakowywać zakupy. Chipsy wysypali do
miseczek, paluszki do szklanek, a Mikołaj zanosił to do salonu, gdzie Darek
obsługiwał kino domowe. Po krótkiej chwili wszyscy siedzieli na kanapach i
czekali aż chłopak włączy filmy.
-Licho ty krasnalu,
rośniesz jeszcze czy już taki zostaniesz?- zaczął się drażnić z Lichem Grzesiek
-A spadaj na drzewo
małpkom obciągać.- odgryzł się Licho- I to nie ja jestem mały, to ty jesteś za
wielki.
-Dobra jakie filmy
oglądamy?- zapytał Darek stojąc z pilotem
-Horror- krzyknął
Mikołaj
-Ta. Ty i horror,
komedie, bo się mały wystraszy.- zarechotał Grzesiek
-Czep się tramwaju,
ciulu! Nie jestem małym dzieckiem.- zdenerwował się młody Romańczuk
-Znowu się zaczyna.-
westchnął Szymon
-Spokój, no nie można filmu
spokojnie wybrać?- Michał rozdzielił Miko od Grześka- Mikołaj, bądź mądrzejszy
i usiądź spokojnie, dobrze? Będziesz?
-Nyo! To oglądamy
horror.- ucieszył się chłopak
-Dobra ale jaki?-
zapytał się Darek- Mam „Zły skręt”, „Krzyk ” wszystkie części, „The ring”, „Wzgórza
mają oczy” i wiele innych.
-„Zły skręt”- krzyknęli
chórem
-Dobra to włączam.-
Darek usiadł koło brata. Gdy film się skończył Grzesiek prawie leżał na Radku.
-Stary, nie za
wygodnie ci?- wydyszał przygnieciony chłopak
-Co? A nie, sory ja
tylko…. no….. ten zmęczony jestem.
-Ta jasne! Grzesiek ma
cykora!- zaśmiał się Mikołaj- Kokodak, kokodak, kukuryku!
-Nie prawda krasnalu.-
próbował się bronić chłopak
-Spadaj na drzewo
uczyć małpki stepowania.
-Miko nie śmiej się z tchórza.-
powiedział Robert- Bo jeszcze się wystraszy i ucieknie.
- Ha ha ha. Śmiejcie
się, śmiejcie. Idę do domu i Michał mam prośbę.- tu zwrócił się do Czajkowskiego
-Jaką?
-Masz po drodze.
Odprowadzisz mnie do domu? Proszę!
W domu Romańczuków
jeszcze przez długi czas słychać było śmiech.
*********************************************************************************
Pojawiła się nowa postać Mikołaj Romańczuk
sobota, 27 kwietnia 2013
Devil Moon 4
***Rozdział 4***
Robert
wcześniej wracał z zajęć do domu, bo nauczycielka od angielskiego zachorowała.
Chłopak cieszył się, nie musiał patrzeć na twarz Kwiatkowskiej. Czasami miał
ochotę podejść do niej i trzepnąć po pulchnym ryju. Szczególnie zdenerwowała go
akcja z przed miesiąca. Profesor od anatomii wezwał go do siebie, więc poprosił
Darka by go usprawiedliwił. Gdy lekcja się skończyła, chłopak opowiedział mu
jaka akcja była na lekcji.
„Weszliśmy do klasy i rozsiedliśmy się w ławkach. Kwiatkowska vel Orbita zaczęła sprawdzać listę obecności. Gdy doszła do Roberta zaczął się kabaret.
-Gdzie jest Kusy?
-Profesor Dąbrowski, go wziął.-odpowiedziałem jej grzecznie
.-Jak to?! Ja o niczym nie wiem! Czyli go nie ma.- krzyknęła Orbita.
-No nie ma go, jest u profesora.- odpowiedziałem jej w miarę spokojnie
.-A co on tam robi?- dalej drążyła temat Kwiatkowska
.-Nie wiem.- zaczynałem powoli tracić cierpliwość.
-To go nie ma. Który on ma numer?
-Trzynasty.- czułem, że zaraz zwariuję przez tą kobietę.
-Czyli go nie ma, tak?- Orbita rozejrzała się po sali.
-Tak nie ma go, bo jest u profesora- ciągnąłem dalej
.-A który on ma numer? Piętnasty?
-DO JASNEJ ANIELKI TRZYNASTY! TRZY-NAS-TY! BABO DAJ SPOKÓJ! NIE MA GO, JEST U DĄBROWSKIEGO, TYLE RAZY CI MÓWIŁEM, A TY DALEJ SWOJE. LEĆ DALEJ, A NIE DRĄŻYSZ JEDEN TEMAT!- wrzasnąłem zirytowany.
-Co ty do mnie mówisz?- Orbita wstała z krzesła- Co ty do mnie mówisz?
- To co słyszałaś- odpowiedziałem w miarę spokojnie.Za to Kwiatkowska już spokojna nie była. Krzyczała jakimi my jesteśmy niekulturalni i że niemożna z nami poprowadzić lekcji. Następnie wstała, zatrzasnęła dziennik, wzięła go pod pachę i wyszła z klasy.”
-Nie wstawaj, bo możesz mieć mdłości. Chyba nieźle w coś przydzwoniłeś- czarnooki z powrotem położył Kusego.
-Ja? Raczej ktoś mi w tym pomógł. Gdzie ja jestem?
-W samochodzie. Razem z moim ojcem znaleźliśmy cię jak leżałeś nieprzytomny na ulicy.-tu chłopak pokazał na mężczyznę za kierownicą.Miał on czarne, krótkie włosy i ciemne oczy.
- Tata jest lekarzem więc cię opatrzył, a teraz jedziemy do szpitala zobaczyć czy nie masz wstrząsu mózgu.
-Och, nie trzeba dobrze się czuję.- Kusy starał się przekonać chłopaka.
-Każdy tak mówi.- Japończyk uśmiechnął się miło- Zobaczysz to krótko trwa, a pewność trzeba mieć. Ale gdzie moje maniery- jestem Kamil Yuji Matsumoto, a to mój ojciec Sebastian Masao Matsumoto .
-Dzień dobry.- powiedział milczący dotąd ojciec chłopaka.
- Dzień Dobry. Robert Kusy, miło mi.
-Mi również. No młodzieży jesteśmy na miejscu.
Zatrzymali się pod dużym szpitalem. Wysiedli z auta i pan Matsumoto zaprowadził ich do dyżurującego kolegi z pracy. Ten sprawnie obejrzał głowę chłopaka, zrobił testy i stwierdził, że nic mu nie jest, musi tylko nie przemęczać się. Kusy ładnie podziękował i wrócił do Kamila i jego ojca, którzy obiecali go odwieść do domu. Przez całą drogę Robert rozmawiał z Japończykiem. Chłopak okazał się inteligentnym człowiekiem. W miarę upływu czasu Kusy dowiadywał się coraz więcej o nowym koledze. Okazało się, że Kamil ma 20 lat i od przyszłego tygodnia zaczyna studia prawnicze, przeprowadził się miesiąc temu z Osaki do Polski. W takiej atmosferze chłopak wrócił do domu. Pożegnał się z panem Matsumoto i umówił się na spotkanie z Kamilem w jego domu. Po wymienieniu się numerami telefonu, Kusy wbiegł do mieszkania. Przywitali go zmartwieni rodzice i brat. Po wytłumaczeniu im wszystkiego chłopak zjadł kolacje i poszedł do swojego pokoju spać. Gdy tylko położył głowę na poduszce natychmiast zasnął.
Wspomnienie Darka:
„Weszliśmy do klasy i rozsiedliśmy się w ławkach. Kwiatkowska vel Orbita zaczęła sprawdzać listę obecności. Gdy doszła do Roberta zaczął się kabaret.
-Gdzie jest Kusy?
-Profesor Dąbrowski, go wziął.-odpowiedziałem jej grzecznie
.-Jak to?! Ja o niczym nie wiem! Czyli go nie ma.- krzyknęła Orbita.
-No nie ma go, jest u profesora.- odpowiedziałem jej w miarę spokojnie
.-A co on tam robi?- dalej drążyła temat Kwiatkowska
.-Nie wiem.- zaczynałem powoli tracić cierpliwość.
-To go nie ma. Który on ma numer?
-Trzynasty.- czułem, że zaraz zwariuję przez tą kobietę.
-Czyli go nie ma, tak?- Orbita rozejrzała się po sali.
-Tak nie ma go, bo jest u profesora- ciągnąłem dalej
.-A który on ma numer? Piętnasty?
-DO JASNEJ ANIELKI TRZYNASTY! TRZY-NAS-TY! BABO DAJ SPOKÓJ! NIE MA GO, JEST U DĄBROWSKIEGO, TYLE RAZY CI MÓWIŁEM, A TY DALEJ SWOJE. LEĆ DALEJ, A NIE DRĄŻYSZ JEDEN TEMAT!- wrzasnąłem zirytowany.
-Co ty do mnie mówisz?- Orbita wstała z krzesła- Co ty do mnie mówisz?
- To co słyszałaś- odpowiedziałem w miarę spokojnie.Za to Kwiatkowska już spokojna nie była. Krzyczała jakimi my jesteśmy niekulturalni i że niemożna z nami poprowadzić lekcji. Następnie wstała, zatrzasnęła dziennik, wzięła go pod pachę i wyszła z klasy.”
Koniec
wspomnienia.
Z zamyślenia wyrwał go pisk opon i krzyki, potem tylko
ciemność.
***
Do
świadomości Kusego docierał szum i ciche szepty. Ktoś zaczął go szturchać i coś
do niego mówić. Z trudem otworzył oczy i zobaczył nad sobą młodego Japończyka o krótkich, czarnych, roztrzepanych włosach i tego samego koloru oczach. Robert zamrugał parę razy i spróbował wstać.-Nie wstawaj, bo możesz mieć mdłości. Chyba nieźle w coś przydzwoniłeś- czarnooki z powrotem położył Kusego.
-Ja? Raczej ktoś mi w tym pomógł. Gdzie ja jestem?
-W samochodzie. Razem z moim ojcem znaleźliśmy cię jak leżałeś nieprzytomny na ulicy.-tu chłopak pokazał na mężczyznę za kierownicą.Miał on czarne, krótkie włosy i ciemne oczy.
- Tata jest lekarzem więc cię opatrzył, a teraz jedziemy do szpitala zobaczyć czy nie masz wstrząsu mózgu.
-Och, nie trzeba dobrze się czuję.- Kusy starał się przekonać chłopaka.
-Każdy tak mówi.- Japończyk uśmiechnął się miło- Zobaczysz to krótko trwa, a pewność trzeba mieć. Ale gdzie moje maniery- jestem Kamil Yuji Matsumoto, a to mój ojciec Sebastian Masao Matsumoto .
-Dzień dobry.- powiedział milczący dotąd ojciec chłopaka.
- Dzień Dobry. Robert Kusy, miło mi.
-Mi również. No młodzieży jesteśmy na miejscu.
Zatrzymali się pod dużym szpitalem. Wysiedli z auta i pan Matsumoto zaprowadził ich do dyżurującego kolegi z pracy. Ten sprawnie obejrzał głowę chłopaka, zrobił testy i stwierdził, że nic mu nie jest, musi tylko nie przemęczać się. Kusy ładnie podziękował i wrócił do Kamila i jego ojca, którzy obiecali go odwieść do domu. Przez całą drogę Robert rozmawiał z Japończykiem. Chłopak okazał się inteligentnym człowiekiem. W miarę upływu czasu Kusy dowiadywał się coraz więcej o nowym koledze. Okazało się, że Kamil ma 20 lat i od przyszłego tygodnia zaczyna studia prawnicze, przeprowadził się miesiąc temu z Osaki do Polski. W takiej atmosferze chłopak wrócił do domu. Pożegnał się z panem Matsumoto i umówił się na spotkanie z Kamilem w jego domu. Po wymienieniu się numerami telefonu, Kusy wbiegł do mieszkania. Przywitali go zmartwieni rodzice i brat. Po wytłumaczeniu im wszystkiego chłopak zjadł kolacje i poszedł do swojego pokoju spać. Gdy tylko położył głowę na poduszce natychmiast zasnął.
*********************************************************************************
No i kolejna notka :) Miała być w poniedziałek, ale postanowiłam ją wstawić już dziś.
środa, 17 kwietnia 2013
Devil Moon 3
***Rozdział 3***
Poniedziałek. Mija godzina 9:40. Studenci medycyny udają się
na zajęcia, a wraz z nimi Robert Kusy. Chłopak wlókł się razem ze swoimi przyjaciółmi
do budynku szkoły. Wczoraj wieczorem siedział do późna i się nie wyspał. Gdy był
już w sali, usiadł z tyłu i zabunkrował się książkami i truskawkowym jogurtem.
Nie miał ochoty odpowiadać, wiec rozłożył się na ławce i zamknął oczy. W głowie pojawiła mu się sytuacja z „Devil
Moon”. Zastanawiał się co kombinuje Aśka i czy zrealizuje swoje groźby. W dzieciństwie
była nieobliczalna, więc nie wiedział czego ma się po niej spodziewać.
-Panie Kusy, czy ja może panu nie przeszkadzam?- profesor Tarski
spojrzał na chłopaka- Może panu poduszkę przynieść, bo chyba panu nie wygodnie.
-Nie, dziękuję profesorze- zmieszany chłopak wyprostował się
zmieszany na krześle.
-To proszę się ogarnąć i uważać na lekcji. Jeżeli łacina
pana nie interesuje proszę wyjść z sali i nie przeszkadzać.
- Przepraszam, już uważam- Kusy zdjął książki z ławki i
schował do torby.
-No mam nadzieje. Na czym skończyłem? Ach tak. W łacinie
najważniejsza jest…..- Tarski znowu zaczął prowadzić lekcje. Przez resztę czasu Robert starał się uważać, ale jego myśli biegły w innym kierunku. Zastanawiał
się jak on mógł przyjaźnić się z Aśką i nie zwracać uwagi na jej zachowanie i
charakter. Jak widać z wiekiem się mądrzeje. Dopiero teraz zobaczył jej
prawdziwą twarz i przypuszczał, ze jej do końca nie zna. Nie wiedział jak
blisko jest prawdy.
****
W innym miejscu
Zakapturzona, młoda dziewczyna przemierzała uliczki miasta i
kierowała się do klubu „Alchemik”. Gdy znalazła się w środku, podeszła do
stolika, stojącego w kącie sali. Siedział przy nim postawny, łysy facet z
tatuażem na skroni. Na pierwszy rzut oka, wyglądał jak typowy koksu, czyli góra
mięśni, inteligencja kurczaka ego większym niż Mount Everest.
-Cze Simon- dziewczyna dzieła kaptur, odsłaniając blond
loki.
-Siemasz Asia. Czemu chciałaś się spotkać?- chłopak podrapał
się po głowie- Wiesz ja teraz nie mam czasu. Gang się zbiera, podobno szykuje
się coś grubszego. A ciebie to nawet dawno nie widziałem, gdzie byłaś? Szef cię
szukał, coś chyba ma na ciebie chrapkę.- chłopak uśmiechnął się obleśnie.
-Hola, hola nie tak szybko. Nie było mnie, bo miałam coś do
zrobienia, a ciebie to nie powinno interesować. Ja twoimi sprawami się nie
interesuje.- dziewczyna zdenerwowała się.- A szef niech sobie za dużo nie
pozwala. Wisi mi kasę za dwa miesiące z góry to pewnie chce mnie udobruchać,
ale nie ze mną te numery.
- No już uspokój się. To po co chciałaś się spotkać?-
chłopak próbował uspokoić dziewczynę.- Tylko się streszczaj.
-Dobra, słuchaj, spotkałam ostatnio byłego wafla, ale się
chłopak zbuntował. Chce, żebyście go z chłopakami sprzątnęli.
-Kobieto pogięło cię?! Na głowę upadłaś?! Wiesz o co mnie
prosisz?!- Simon wstał z krzesła- Wybij to sobie z głowy!
-Uspokój się! Wiedziałam, że tak zareagujesz, to może tylko
go ogłuszcie i wywieście do lasu i tam zostawcie. Pamiętaj, że masz u mnie
dług- powiedziała szybko dziewczyna.
-Dobra, ale tylko to, jasne?
-Jak słońce. To co Simon zaraz ci powiem plan.- para przysunęła
się do siebie i zaczęła omawiać jak zdarzenie ma wyglądać, a ofiara przyszłego
zamachu nie widziała czarnych chmur, zbierających się nad nią.
*********************************************************************************
Na dziś to tyle. Następny rozdział zapewne pojawi się dopiero za dwa tygodnie. Ciao!
wtorek, 16 kwietnia 2013
Devil Moon 2
***Rozdział2***
-A-asia? Co ty tu robisz? Przecież tu nie mieszkasz?-
chłopak nie ukrywał swojego zdziwienia.
-Przyjechałam na stare śmieci, no i chciałam z wami trochę pobyć, przecież jesteśmy przyjaciółmi.- panna Szelp powiedziała to jakby te 7 lat ciszy nie miały miejsca.
-Przyjaciółmi?! Dziewczyno jakimi przyjaciółmi?!- wyraz zdziwienia na twarzy Roberta zastąpiła złość- Przez 7 ostatnich lat nie odzywałaś się! Przez te cholerne lata nie dałaś znaku życia i co? Jesteśmy teraz przyjaciółmi tak? Jakby nic się nie stało?!
-Oj, daj spokój. Nie odzywałam się, bo nie było takiej potrzeby. Znalazłam znajomych w nowej szkole i przez pewien czas było dobrze, ale to nie było to samo co z wami, wiec wróciłam.
-Niepotrzebnie. Ja i Szymon mamy swoją, nową paczkę, do której należą wspaniali ludzie, a ty to przeszłość.
-Przeszłość?!-Aśka wstała z krzesła i podeszła do Kusego- Po tym co dla was zrobiłam? Powinniście być mi wdzięczni za to, że chciałam się z wami przyjaźnić!
-Och tak, naprawdę jesteśmy ci wdzięczni królowo- Robert komicznie zgiął się w pół przed Szelp.
-No, tak ma być. Jestem królową i dobrze, że to pojmujesz.
-Jaka z ciebie idiotka- chłopak zrobił klasyczny facepalm- Nie zauważyłabyś ironii, nawet gdyby cię walnęła łopatą. Dobra nie chce mi się z tobą gadać. Kumple czekają.
Robert wziął swoje zamówienie i odszedł do swojego stolika.
-Jeszcze pożałujesz! Wszyscy pożałujecie!- krzyknęła za nim wściekła Aśka, ale chłopak już jej nie słuchał. Rozdał napoje i usiadł zły na swoim miejscu. Rozmowa z dziewczyną wyprowadziła go z równowagi. Szymon zdziwił się zachowaniem brata.
-Stary co jest?- Darek wyglądał na zaniepokojonego- Wyglądasz jakbyś spotkał wściekłą anakondę.
-Raczej upierdliwą małpę- spojrzał na brata wymownie- spotkałem Aśkę Szelp.
-Co? A co ona tu robi?- Szymon zdziwiony rozglądał się po klubie. Jego brat opowiedział co się zdarzyło i dodał, że Aśka mu groziła.
-Uuuuuu to nie ciekawie- Monika podrapała się po głowie- No, ale możecie na nas liczyć w razie czego- dziewczynę poparła reszta paczki.
-Dzięki wszystkim- Robert uśmiechną się do nich- Na was zawsze można liczyć.
- Sie wie brachu. Zawsze i wszędzie.- Radek przybił piątkę z Grześkiem.
-Dobra dziady.- Piotrek poderwał się z krzesła- Bawimy się, a nie smęcimy. Nie wiem jak wy, ale ja lecę na parkiet.
Reszta się z nim zgodziła i już po kilku chwilach wygłupiali się w tańcu. O Szelp zapomnieli, choć ta szybko miała dać o sobie znać.
-Przyjechałam na stare śmieci, no i chciałam z wami trochę pobyć, przecież jesteśmy przyjaciółmi.- panna Szelp powiedziała to jakby te 7 lat ciszy nie miały miejsca.
-Przyjaciółmi?! Dziewczyno jakimi przyjaciółmi?!- wyraz zdziwienia na twarzy Roberta zastąpiła złość- Przez 7 ostatnich lat nie odzywałaś się! Przez te cholerne lata nie dałaś znaku życia i co? Jesteśmy teraz przyjaciółmi tak? Jakby nic się nie stało?!
-Oj, daj spokój. Nie odzywałam się, bo nie było takiej potrzeby. Znalazłam znajomych w nowej szkole i przez pewien czas było dobrze, ale to nie było to samo co z wami, wiec wróciłam.
-Niepotrzebnie. Ja i Szymon mamy swoją, nową paczkę, do której należą wspaniali ludzie, a ty to przeszłość.
-Przeszłość?!-Aśka wstała z krzesła i podeszła do Kusego- Po tym co dla was zrobiłam? Powinniście być mi wdzięczni za to, że chciałam się z wami przyjaźnić!
-Och tak, naprawdę jesteśmy ci wdzięczni królowo- Robert komicznie zgiął się w pół przed Szelp.
-No, tak ma być. Jestem królową i dobrze, że to pojmujesz.
-Jaka z ciebie idiotka- chłopak zrobił klasyczny facepalm- Nie zauważyłabyś ironii, nawet gdyby cię walnęła łopatą. Dobra nie chce mi się z tobą gadać. Kumple czekają.
Robert wziął swoje zamówienie i odszedł do swojego stolika.
-Jeszcze pożałujesz! Wszyscy pożałujecie!- krzyknęła za nim wściekła Aśka, ale chłopak już jej nie słuchał. Rozdał napoje i usiadł zły na swoim miejscu. Rozmowa z dziewczyną wyprowadziła go z równowagi. Szymon zdziwił się zachowaniem brata.
-Stary co jest?- Darek wyglądał na zaniepokojonego- Wyglądasz jakbyś spotkał wściekłą anakondę.
-Raczej upierdliwą małpę- spojrzał na brata wymownie- spotkałem Aśkę Szelp.
-Co? A co ona tu robi?- Szymon zdziwiony rozglądał się po klubie. Jego brat opowiedział co się zdarzyło i dodał, że Aśka mu groziła.
-Uuuuuu to nie ciekawie- Monika podrapała się po głowie- No, ale możecie na nas liczyć w razie czego- dziewczynę poparła reszta paczki.
-Dzięki wszystkim- Robert uśmiechną się do nich- Na was zawsze można liczyć.
- Sie wie brachu. Zawsze i wszędzie.- Radek przybił piątkę z Grześkiem.
-Dobra dziady.- Piotrek poderwał się z krzesła- Bawimy się, a nie smęcimy. Nie wiem jak wy, ale ja lecę na parkiet.
Reszta się z nim zgodziła i już po kilku chwilach wygłupiali się w tańcu. O Szelp zapomnieli, choć ta szybko miała dać o sobie znać.
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
Rozdział miał być dłuższy, ale nie dałam rady. Przepraszam. Następna notka pojawi się jak najszybciej.
Rozdział miał być dłuższy, ale nie dałam rady. Przepraszam. Następna notka pojawi się jak najszybciej.
poniedziałek, 15 kwietnia 2013
Devil Moon 1
Oto pierwsze opowiadanie „Devil Moon”. Jest ono całkowitą fikcją, więc opisy nie będą się zgadzać z rzeczywistością. Narodził się on pod wpływem moich przyjaciółek więc im chciałabym je dedykować. Dziękuje kochane. Dzisiejszy rozdział jest krótki ale mam nadzieje, że się spodoba. Miłego czytania
*** Rozdział 1 ***
„Devil Moon” to
niedawno otwarty, ekskluzywny klub młodzieżowy na obrzeżach Warszawy. Właśnie w tym momencie odbywała się impreza.
Głośna muzyka dudniła w uszach. Światła oświetlały tańczące na parkiecie
postacie. Wili się jak węże, pełni gracji i wyczucia w rytmu, jakby w transie.
Nic się nie liczyło oprócz muzyki i ruchu ciał. W tłumie tańczył 20-letni
Robert Kusy, chłopak o błękitnym spojrzeniu, roztrzepanych czarnych włosach i wyrazistych rysach twarzy. Wił się, razem ze swoim starszym o rok bratem Szymonem. Młodszy chłopak
ubrany był w czarne bojówki, biało-czary, porwany T-shirt, przewiązany
skórzanym paskiem. Na szyi założoną miał a’la obrożę z przyczepionym
łańcuszkiem. Nadgarstki obwiązane
zostały wieloma rzemykami. Strój wykańczały glany. Zmęczeni faceci podeszli do stolika, gdzie
siedziała ich paczka, w której skład wchodzili: Kasia Rak, Piotrek Buczyński,
Michał Czajkowski, Radek Migło, Darek Romańczuk, Grzesiek Rybaczyk i Monika
Grabik.
-Robcio skocz po coś do picia jak tak stoisz.-Michał oderwał
się od rozmowy z Darkiem.
-No dobra, to co mam przynieść?
-2 piwa, 2 Pina Colady, 3 Tequile i jednego „Czarnego Ptaka”.
-2 piwa, 2 Pina Colady, 3 Tequile i jednego „Czarnego Ptaka”.
-Ok, to ja zaraz wracam.
Robert podszedł do baru, złożył zamówienie i czekał aż zostanie
zrealizowane. Gdy już odbierał napoje ktoś go zaczepił.
-Cześć Robert. Co tam u Ciebie?
Zszokowany Kusy odwrócił się i ujrzał swoją byłą przyjaciółkę
Joannę Szelp. Asia jest blondwłosą dziewczyną
o zielonych, głębokich oczach małym nosie i ładnie wykrojonych ustach. Jego była przyjaciółka. W
dzieciństwie byli nierozłączni- oni i Szymon. Wszystko robili razem: chodzili
po drzewach, pływali w jeziorze, rzucali kamieniami do celu. Ich przyjaźń trwała
13 lat. Rozpadła się, gdy rodzice Asi postanowili wyjechać do innego miasta. W
dzień wyjazdu obiecali pisać do siebie i dzwonić. Niestety po miesiącu
dziewczyna nie odpowiadała na wiadomości i telefony, usunęła ich ze znajomych
na Facebooku, zatarła wszystkie ślady po sobie.
A teraz siedzi sobie, jak gdyby nigdy nic i pije z uśmiechem drinka. W
głowie Kusego zrodziło się milion pytań, a najważniejsze brzmiało „Dlaczego?”.
*********************************************************************************
Subskrybuj:
Posty (Atom)


